മാഞ്ഞുപോകുന്ന കൃഷിയിടങ്ങൾ …
ആലുവ: ഒരുകാലത്ത് പച്ചപ്പിന്റെ വിശാലതയായിരുന്നു ആലുവയുടെയും പരിസര പ്രദേശങ്ങളുടെയും കാഴ്ച. കണ്ണെത്താദൂരത്തോളം നെൽപ്പാടങ്ങൾ, കൃഷിയിടങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന വെള്ളം, പാടത്ത് പണിയെടുക്കുന്ന കർഷകർ—ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിന്റെ പതിവ് കാഴ്ചകൾ.
കാലം മാറി. പാടങ്ങളുടെ വിസ്തൃതി കുറഞ്ഞു. പല കൃഷിയിടങ്ങളും ഇന്ന് കൃഷിയില്ലാതെ കിടക്കുന്നു. ചിലയിടങ്ങളിൽ വീടുകളും മറ്റ് കെട്ടിടങ്ങളും ഉയർന്നു. ഒരുകാലത്ത് നെല്ല് വിളഞ്ഞിരുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇന്ന് നഗരത്തിന്റെ തിരക്കാണ്.
കൃഷിയിടങ്ങൾ കുറയുന്നതിന് പിന്നിൽ പല കാരണങ്ങളുണ്ട്. കൃഷിച്ചെലവ് വർധിച്ചതും തൊഴിലാളികളുടെ ലഭ്യതക്കുറവും ഉൽപ്പാദനച്ചെലവിനനുസരിച്ച് കർഷകന് ലഭിക്കാത്ത വരുമാനവും കർഷകരെ കൃഷിയിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ടടിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന കാരണങ്ങളാണ്. യുവതലമുറയിൽ കൃഷിയോടുള്ള താൽപര്യം കുറയുന്നതും മറ്റൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്.
“കൃഷി ചെയ്തിട്ട് കിട്ടുന്ന വരുമാനത്തേക്കാൾ ചിലപ്പോൾ ചെലവ് കൂടുതലാകും. അതുകൊണ്ടാണ് പലരും കൃഷി ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്,” ഒരു കർഷകൻ പറയുന്നു.
കൃഷിയിടങ്ങൾ കുറയുന്നത് കർഷകരുടെ ജീവിതത്തെ മാത്രമല്ല ബാധിക്കുന്നത്. പാടങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി വെള്ളം സംഭരിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ്. അവയുടെ വിസ്തൃതി കുറയുമ്പോൾ മഴക്കാലത്ത് വെള്ളക്കെട്ട് വർധിക്കാനുള്ള സാധ്യതയും കൂടുന്നു. നഗരവൽക്കരണത്തോടൊപ്പം ഇത്തരം സ്വാഭാവിക ജലസംഭരണ മേഖലകൾ ഇല്ലാതാകുന്നത് ഭാവിയിൽ വലിയ വെല്ലുവിളിയാകാം.
അതേസമയം, എല്ലായിടത്തും കൃഷി പൂർണമായി അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴും മണ്ണിനെ ഉപേക്ഷിക്കാതെ കൃഷി തുടരുന്ന കർഷകരുണ്ട്. പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങൾക്കിടയിലും നെൽക്കൃഷിയെയും മറ്റ് കൃഷിരീതികളെയും മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുന്ന യുവാക്കളുമുണ്ട്.
ഒരു പാടം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ നഷ്ടമാകുന്നത് ഒരു കൃഷിയിടം മാത്രമല്ല. ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയുടെയും ജലസംരക്ഷണത്തിന്റെയും പ്രകൃതിയുടെയും ഒരു ഭാഗം കൂടിയാണ്.
നഗരം വളരട്ടെ. വികസനവും വേണം. എന്നാൽ ആ വികസനത്തിനിടയിൽ പച്ചപ്പിനും കൃഷിക്കും ഇടം ബാക്കിയുണ്ടാകുമോ എന്നതാണ് ചോദ്യം.
ഇന്ന് പാടത്തിന്റെ കരയിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് നെൽച്ചെടികൾ മാത്രമല്ല—മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നാടിന്റെ ചിത്രം കൂടിയാണ്.
പാടത്ത് നിന്ന് നഗരത്തിലേക്കുള്ള ഈ യാത്ര എവിടെ അവസാനിക്കും?
